ឥទ្ធិពលនៃមេរោគ ហ្សីកា (Zika) លើទារក

កុមារដែលប្រឈមនឹងមេរោគ Zika ប្រហែលជាត្រូវការជំនួយបន្ថែមនៅពេលពួកគេចាប់ផ្តើមចូលរៀន ទោះបីជាពួកគេមិនត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថាមានពិការភាពពីកំណើតដែលទាក់ទងនឹងវីរុស និងរោគសញ្ញា ហ្សីកា ពីកំណើត (CZS) ក៏ដោយ។

ការរកឃើញទាំងនេះត្រូវបានចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី ២៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២ ក្នុងទស្សនាវដ្ដី Pediatric Research ។ ដូច្នោះហើយ កុមារនៅតែអាចមានភាពខុសប្លែកគ្នាក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ខួរក្បាល រួមទាំងភាពខុសគ្នានៃជំនាញការគិត អារម្មណ៍ និងបញ្ហាសមត្ថភាព ទោះបីជាអ្នកស្រាវជ្រាវនិយាយថាចំណុចមួយចំនួនត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងការសិក្សាអាចជារង្វាស់នៃការថប់បារម្ភរបស់ឪពុកម្តាយជាជាងភាពខុសគ្នាពិតប្រាកដ។

វេជ្ជបណ្ឌិត Sarah Mulkey អ្នកជំនាញផ្នែកសរសៃប្រសាទមុនពេលសម្រាលនៅមន្ទីរពេទ្យកុមារជាតិក្នុងទីក្រុង Washington, DC បាននិយាយថា “នៅតែមានសំណួរជាច្រើនដែលមិនមានចម្លើយអំពីផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែងនៃ ហ្សីកា លើកុមារ” ។ ការរកឃើញទាំងនេះគឺជាផ្នែកមួយផ្សេងទៀតនៃការសិក្សាដែលមានគោលបំណងផ្តល់ការយល់ដឹងអំពីការអភិវឌ្ឍន៍ប្រព័ន្ធប្រសាទរយៈពេលវែងរបស់កុមារក្រុមនេះ”។

អ្នកស្រីបាននិយាយថា អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវវាយតម្លៃបន្ថែមទៀតអំពីស្ថានភាពនៅពេលកុមារទាំងនេះធំឡើង។ ជាក់ស្តែង កុមារដែលឆ្លងវីរុស ហ្សីកា អំឡុងពេលការផ្ទុះឡើងនៃឆ្នាំ ២០១៥-២០១៧ នាពេលនេះ គឺស្ថិតក្នុងវ័យសិក្សា។

ក្រុមរបស់លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Mulkey បានសិក្សាពីការអភិវឌ្ឍន៍ខួរក្បាលរបស់កុមារចំនួន ៥៥ នាក់នៅ Sabanalarga ប្រទេសកូឡុំប៊ី ដែលឥឡូវនេះមានអាយុពី ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ។ កុមារត្រូវបានប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា នៅក្នុងស្បូន។ ក្រុមការងារបានប្រៀបធៀបកុមារទាំងនេះជាមួយកុមារ ៧០ នាក់ផ្សេងទៀតដែលមានអាយុពី ៤ ទៅ ៥ ឆ្នាំ ដែលមិនត្រូវបានប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា មុនពេលកើត។

កុមារត្រូវបានសាកល្បងលើភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងសិប្បកម្ម (ដូចជាការឆ្លងកាត់កាក់តាមរយៈរន្ធ) គោលបំណង និងការចាប់តុល្យភាព និងការយល់ដឹងអំពីពណ៌ អក្សរ លេខ និងរូបរាង។

ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេបានបំពេញព័ត៌មានដោយខ្លួនឯងអំពីមុខងារផ្លូវចិត្តរបស់កុមារ រួមទាំងការចងចាំ សមត្ថភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍។ អាកប្បកិរិយា លក្ខខណ្ឌរាងកាយ ដូចជាការទទួលខុសត្រូវ និងការធ្វើសកម្មភាព អារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់កុមារអំពីការចិញ្ចឹមបីបាច់របស់ឪពុកម្តាយពួកគេ រួមទាំងថាតើកុមារមានអារម្មណ៍ធុញថប់ឬអត់។

អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា ទោះបីជាឪពុកម្តាយរបស់កុមារដែលប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា បានរាយការណ៍ពីកម្រិតនៃការធ្វើសកម្មភាព និងការទទួលខុសត្រូវចំពោះកូនរបស់ពួកគេទាបជាងក្រុមត្រួតពិនិត្យក៏ដោយ ភាពខុសគ្នាគឺនៅក្នុងពិន្ទុតេស្តការយល់ដឹង។

ឪពុកម្តាយរបស់កុមារចំនួន ៦ នាក់ដែលបានប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា ឬ ១១% បាននិយាយថា កូនរបស់ពួកគេមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តធៀបនឹង ១% នៃកុមារគ្រប់គ្រង។ ឪពុកម្តាយរបស់កុមារដែលឆ្លងវីរុស ហ្សីកា ក៏រាយការណ៍ពីទុក្ខព្រួយខ្ពស់ជាងនេះដែរ។ ការធ្វើតេស្ដរបស់អ្នកជំនាញបានបង្ហាញថាមិនមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការប្រើដៃចំពោះកុមារដែលប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា ។ ក្រុមទាំងពីរទទួលបានពិន្ទុទាបលើការត្រៀមខ្លួនចូលសាលា។

អ្នកស្រាវជ្រាវបាននិយាយថា ការឆ្លើយតបរបស់ឪពុកម្តាយត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយការថប់បារម្ភរបស់ពួកគេអំពីការអភិវឌ្ឍន៍របស់កូនដោយសារតែការប៉ះពាល់នឹង ហ្សីកា ។ ពួកគេបានបន្ថែមថា ភាពខុសគ្នាមួយចំនួនអាចបណ្ដាលមកពីអាយុរបស់កុមារ៕ ប្រភពពី៖ healthcare