ការឆ្លងមេរោគ អិនកូវ អាចបង្កើនហានិភ័យនៃជម្ងឺ​ទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ លើកុមារ

ថ្មីៗនេះ អ្នកស្រាវជ្រាវនៅប្រទេសន័រវេសបានវាយតម្លៃហានិភ័យចំពោះកុមារដែលកើតជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ក្នុងអំឡុងពេល ឬ ៣០ ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីការឆ្លងមេរោគ សារស៍-ខូវ-២ ។

ពួកគេបានប្រៀបធៀបក្រុមនេះជាមួយកុមារ និងក្មេងជំទង់នៅក្នុងសហគមន៍ដែលមិនឆ្លង កូវីដ-១៩ ដែលត្រូវបានចុះឈ្មោះ និងជាមួយក្រុមកុមារដែលធ្វើតេស្តអវិជ្ជមានសម្រាប់ អិនកូវវីដ ។

ក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំ កុមារចំនួន ៤២៤.៣៥៤  នាក់មានភាពវិជ្ជមានចំពោះជម្ងឺ សារស៍-កូវ-២ និងករណីចាប់ផ្តើមថ្មី ៩៩០ នៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ត្រូវបានរកឃើញក្នុងចំណោមកុមារ និងក្មេងជំទង់សរុបចំនួន ១,២ លាននាក់ដែលបានចុះឈ្មោះក្នុងការសិក្សានេះ។

បន្ទាប់ពីកែតម្រូវអាយុ ភេទ ប្រទេស តំបន់ភូមិសាស្ត្រ និងកត្តាសេដ្ឋកិច្ចសង្គម ការវិភាគបង្ហាញថា៖ កុមារដែលមាន កូវីដ-១៩ មានការកើនឡើងហានិភ័យនៃការវិវត្តទៅជាជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ក្នុងអំឡុងពេល ៣០ ថ្ងៃ ឬច្រើនជាងនេះ បន្ទាប់ពីការឆ្លងមេរោគ អិនកូវ មានប្រហែល ៦០% ខ្ពស់ជាងក្រុមផ្សេងទៀត។

អ្នកនិពន្ធនិយាយថា មូលហេតុពិតប្រាកដសម្រាប់ការកើនឡើងហានិភ័យនៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ចំពោះកុមារបន្ទាប់ពីឆ្លងកូវីដ-១៩ មិនត្រូវបានយល់ច្បាស់ទេ ហើយទាមទារឱ្យមានការតាមដានរយៈពេលយូរ។

ពួកគេក៏បានណែនាំផងដែរថា ត្រូវការការស្រាវជ្រាវបន្ថែមទៀតថាតើហានិភ័យអាចផ្លាស់ប្តូរចំពោះកុមារដែលឆ្លងមេរោគ សារស៍-កូវ-២ ប្រភេទផ្សេងគ្នាដែរឬទេ។

វេជ្ជបណ្ឌិត Hanne Løvdal Gulseth អ្នកនិពន្ធ និងជានាយកស្រាវជ្រាវនៅវិទ្យាស្ថានសុខភាពសាធារណៈន័រវេសបាននិយាយថា “ការសិក្សារបស់យើងបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាង កូវីដ-១៩ និងជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ដែលចាប់ផ្តើមថ្មី” ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ហានិភ័យដាច់ខាតនៃការវិវត្តទៅជាជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ បានកើនឡើងពី ០,០៨% ទៅ ០,១៣% នៅតែទាបនៅឡើយ។

អ្នកជំនាញបានបន្ថែមថា កុមារភាគច្រើនដែលឆ្លងមេរោគ អិនកូវ នឹងមិនវិវត្តទៅជាជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ នោះទេ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់គ្រូពេទ្យក៏ដូចជាឪពុកម្តាយក្នុងការយល់ដឹងអំពីរោគសញ្ញានៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ។

រោគសញ្ញាដំបូងនៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ រួមមាន: ស្រេកទឹកថេរ នោមញឹកញាប់ អស់កម្លាំងខ្លាំង និងស្រកទម្ងន់ដោយមិនបានរំពឹងទុក។

ទន្ទឹមនឹងនេះ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រឯករាជ្យបាននិយាយថា ខណៈពេលដែលមានហេតុផលដែលអាចជឿទុកចិត្តបានជាច្រើនដែល កូវីដ-១៩ អាចនាំឱ្យមានការវិវត្តនៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ នេះមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់លាស់នោះទេ។

ការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងជិតស្និទ្ធនៃអ្នកជម្ងឺ នៅពេលមានការវិវត្តនៃជម្ងឺ កូវីដ-១៩ និងការពន្យារពេលក្នុងការព្យាបាលបន្ទាន់អាចពន្យល់ពីសមាគមនេះ។

កត្តាផ្សេងទៀតដែលបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលជម្ងឺរាតត្បាត ដូចជាការរីកលូតលាស់នៃមេរោគផ្សេងទៀត ក៏ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ផងដែរ។

វេជ្ជបណ្ឌិត Gareth Nye សាស្ត្រាចារ្យជាន់ខ្ពស់នៅសាកលវិទ្យាល័យ Chester បាននិយាយថា “ការរកឃើញថាមេរោគថ្មីអាចបង្កើនហានិភ័យនៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ គឺមិនគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលទេ នៅពេលដែលយើងពិចារណាលើការស្រាវជ្រាវចំណេះដឹងវេជ្ជសាស្រ្ត” ។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកជំនាញបាននិយាយថា ហានិភ័យដែលត្រូវបានរាយការណ៍នៅក្នុងករណីនេះគឺនៅតូចនៅឡើយ។ ប្រជាជនភាគច្រើននឹងមិនកើតជំម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ ទេ បន្ទាប់ពីឆ្លង កូវីដ-១៩ ៕ ប្រភពពី៖ healthcare